Een modeshow duurt zelden langer dan een kwartier, maar mobiliseert achter de schermen een casting waarvan de omvang varieert van simpel tot vijfvoudig, afhankelijk van het formaat van de show. De vraag naar het gemiddelde aantal modellen per show is gelijk aan het zoeken naar een norm in een sector die zonder genummerde standaard werkt. Gespecialiseerde platforms zoals Tagwalk documenteren de getoonde looks, niet de ingehuurde modellen, wat elke poging tot een globale gemiddelde bemoeilijkt.
Getoonde looks en gecaste modellen: waarom de telling nooit klopt
De meest voorkomende verwarring is het gelijkstellen van het aantal passages op de catwalk met het aantal personen dat loopt. Een haute couture show kan tientallen silhouetten tonen, maar eenzelfde model draagt vaak twee tot vier outfits tijdens een enkele show. Het aantal looks dat door een huis wordt aangekondigd, weerspiegelt dus niet de werkelijke omvang van de casting.
Deze mechaniek van snelle veranderingen, beheerd door teams van kleedsters achter de schermen, stelt merken in staat om het aantal modellen te beperken terwijl ze de silhouetten vermenigvuldigen. Om het aantal modellen in een modeshow te schatten, moet men dus de lijst van looks kruisen met de castinglijsten, een gegeven dat de huizen zelden publiceren.
Ready-to-wear shows draaien doorgaans met een bredere casting dan haute couture, omdat de outfitwisselingen daar minder frequent zijn. Aan de andere kant verminderen shows van jonge ontwerpers of onafhankelijke merken hun casting om voor de hand liggende budgettaire redenen.
Formaat van de modeshow en omvang van de casting: de bepalende variabelen
Het praten over een gemiddelde zonder het type show te preciseren, heeft weinig zin. Een show die op de officiële kalender van de Fashion Week van Parijs staat, werkt niet met dezelfde beperkingen als een regionale show of een educatief evenement georganiseerd door een modeopleiding.
Shows van grote huizen tijdens de Fashion Weeks
De gevestigde huizen mobiliseren tussen de twintig en zestig modellen afhankelijk van de omvang van de collectie en de gewenste staging. Hoe spectaculairder de scenografie, hoe breder de casting, soms zelfs voorbij professionele modellen. Sommige merken integreren tegenwoordig beroemdheden, artiesten of persoonlijkheden van sociale media in hun lineup.
Deze diversificatie van de casting, zichtbaar in de laatste seizoenen, verandert de samenstelling van de show. De selectie van deelnemers wordt een communicatiemiddel net zo goed als een behoefte aan presentatie van de kleding. Het “klassieke” catwalkmodel is niet langer het enige gezochte profiel.
Shows van onafhankelijke ontwerpers en lokale evenementen
Opkomende ontwerpers, regionale modefestivals of lokale culturele evenementen werken met kleinere castings, soms met minder dan een tiental modellen. Het aantal hangt dan af van de podiumruimte, het beschikbare budget en het doel van zichtbaarheid. Festivals in Centraal-Afrika of associatieve shows in Frankrijk werken met lokaal geworven niet-professionele profielen.
Educatieve shows in modeopleidingen
Modeopleidingen organiseren hun eigen eindexamenshows met speciale castings. Deze evenementen vormen een aparte vijver van professionele agentschappen. Het aantal modellen varieert afhankelijk van de promoties en het aantal creaties dat door de studenten wordt gepresenteerd.
Productiebudget en vergoeding van modellen: de directe link met de omvang van de casting
De kosten van een show drukken direct op het aantal ingehuurde modellen. Caroline Lefrere, oprichter van het Hermana Agency, gespecialiseerd in de productie van shows, stelt dat onder de 50.000 euro het bijna onmogelijk is om een show te produceren. Sommige shows bereiken budgetten van miljoenen euro’s.
De vergoeding van modellen vormt een significante post in dit budget. Hoe breder de casting, hoe hoger de rekening, wat merken dwingt om te kiezen tussen:
- Het aantal ingehuurde modellen en het aantal outfitwisselingen per model, om de hele collectie te dekken
- De integratie van niet-betaalde profielen tegen het standaardtarief (beroemdheden betaald in zichtbaarheid, beginnende modellen, studenten van scholen)
- De duur van de show zelf, die het aantal benodigde passages en dus de minimale casting bepaalt
Een onafhankelijke ontwerper die zijn eerste collectie buiten de officiële agenda presenteert, heeft niet dezelfde financiële hefboom als een huis op de officiële kalender. Het budget blijft de belangrijkste factor voor het dimensioneren van de casting, lang voordat artistieke keuzes worden gemaakt.
Hybride casting en veranderend modellenwerk: wat recente shows onthullen
De grens tussen professioneel model en deelnemer aan de show vervaagt. Grote huizen werven tegenwoordig gevarieerde profielen om een verhaal rond de show te construeren. Een artiest die loopt, wordt niet op dezelfde manier geteld als een modellenbureau in de castinggegevens, wat vergelijkingen tussen shows nog riskanter maakt.
Modellenbureaus zoals Elite blijven de ruggengraat van de castings voor de Fashion Weeks leveren. Ze organiseren regelmatig scouting in verschillende steden, ook buiten de modehoofdsteden. Het beroep van catwalkmodel blijft gestructureerd door de bureaus, ook al diversifiëren de profielen sterk.
De beschikbare gegevens stellen niet in staat om een betrouwbare gemiddelde vast te stellen voor alle formaten. De feedback uit het veld varieert op dit punt, afhankelijk van of men een castingdirecteur in Parijs of een organisator van een regionaal festival ondervraagt. Wat we zien, is een breed spectrum: van een handvol modellen voor een associatieve show tot tientallen voor een Fashion Week show.
Waarom er geen officiële statistieken bestaan over het aantal modellen per show
Modebewakingsinstrumenten zoals Tagwalk registreren de looks, de merken, de ontwerpers, maar niet het exacte aantal modellen per show. Deze lacune is te verklaren door de aard van de sector:
- Huizen communiceren niet systematisch hun volledige castinglijst
- Een model dat voor meerdere merken loopt tijdens dezelfde Fashion Week verschijnt in meerdere tellingen zonder consolidatie
- Hybride formaten (statische presentatie, video, fysieke show) vertroebelen de definitie van “deelnemen aan een show”
- Evenementen buiten de officiële kalender (lokale, educatieve, associatieve shows) worden gewoonweg niet geregistreerd
Geen enkele sector database publiceert een officiële gemiddelde over het aantal modellen per show. Elke globale schatting is gebaseerd op gedeeltelijke observaties, variërend van seizoen tot seizoen en van formaat tot formaat. De meest genoemde range door castingprofessionals voor de shows van de Fashion Weeks ligt tussen twintig en zestig modellen, maar deze indicatie dekt slechts een fractie van het totale aantal shows dat elk jaar wereldwijd wordt georganiseerd.